/ 6 نظر / 3 بازدید
پانتی

سلام يولی!! اعصابم حسابی به هم ريخت از ديدن اين عکس..اغلب به سايت موج پيشرو سر ميزنم و هميشه هم غصه میخورم که چرا گاهی اينقدر در زندگی غرق ميشم که یادم میره چه کودکان و انسانهای معصوم و بيگناهی در اين سرزمين (بم و بقيه جاها) زندگی ميکنن..چرا وقت نميکنيم بريم بهشون سر بزنيم؟ واييييی حالم حسابی گرفته شد!! میدونی به نظرم همیشه فقط کمک نقدی و غیر نقدی مهم نیست گاهی باید اونجا حضور داشته باشی ، پای حرفاشون بشینی ، دلداریشون بدی ، امید بدی، راهنمایی کنی، بازی کنی باهاشون و هزار تا کار دیگه که حضوراً میشه انجام داد..امان از ما آدمای بی معرفت فراموشکار..از اون طرف هم فکر میکنم اصلا و ابدا دلشو ندارم که برم اونجا و اون چشمای معصوم و تنهاشونو ببینم ، میدونم اگه پام به اونجا برسه از همون اول گریه رو سر میدم تا وقتی بیام و این برای روحیه و احساس اونا خیلی بده خیلییییییی.واسه همین موندم واقعا چی کار میشه کرد؟ آیا فقط به یه کمک گاه و بیگاه بسنده کنیم یا....به هر حال ممنون که يه تلنگری بهم زدی و دوباره یادم آوردی که به فکر این عزیزان هم باشم..سلامت باشی

شهـــــلا

فدای تو هم میهن گلم که از بچه های بم یاد کردی ... اینکه نازنینی برایم روشن است... مراقب خودت باش که لحظه دیدار نزدیک است...

mir

يك نامه از قطب .... به تو كه در بهاري... ///حتما نظرت رو بنويش برام ...ممنون

مست و خراب

سلام ممنون که به من سر زدی من که نشناختم! موفق باشی...

mir

تو که هر شعر مرا ميخوانی .....کاش می دانستی .. قاصدک را که سپردست به باد .. به دیدارم بیا ....

Rita

آخی...ممنون از معرفی اين سايت...